Nieuw kinderboek van Jan Terlouw

 De les van een kritische geitenhoeder. Zesendertig jaar na zijn klassieker “Koning van Katoren” komt Jan Terlouw met een vervolg.

 

Het duurt even voor de trein zich in beweging zet. Tien minuten vertraging heeft de intercity en dat betekent dat Jan Terlouw zijn aansluiting mist en te laat komt op een congres over waterbeheer in den Haag.

 Hij heeft een punt gezet achter zijn politieke functies, maar dat betekent nog niet dat hij ophoudt om op allerlei manieren zijn ideeën uit te dragen. Als dagvoorzitter van het congres zal hij kritische vragen stellen over het belang van maatregelen op het gebied van waterbeheer. In zijn nieuwe boek “Zoektocht in Katoren” komen de kritische vragen uit de mond van de hoofdpersoon, Koss. Ook Koss zit regelmatig in de trein op zijn zoektocht door het land, dat Terlouw zesendertig jaar geleden creëerde in zijn klassieker “Koning van Katoren”. Qua grootte zal het land niet veel verschillen met Nederland en qua problemen lijkt het er op. “Ik heb nooit gedacht dat het sprookjesland Katoren een land zonder problemen zou zijn, nadat “Stach” er koning was geworden” zegt Terlouw, terwijl hij vanuit de eerste klas coupé het Hollands landschap voorbij ziet schieten. Niet alle problemen zijn uit de wereld als Stach de zeven lastige opdrachten heeft vervuld en tot koning wordt gekroond.


Maar het zijn niet dezelfde vraagstukken waar Koss zich in Terlouws nieuwe boek over verwondert. Het zijn problemen, waar mensen zichzelf mee belasten, zoals overregulering, materialisme, bioindustrie. “Houd er gewoon mee op”, verzucht Terlouw. “De meeste mensen zijn gewoon aardig” stelt hij, “maar als groep doen we rare dingen. We moeten kritisch blijven ten opzichte van de groepscultuur. Daar gaat het in dit boek om”.


Koss doet niet anders dan zijn vierentwintig geiten hoeden, maar de gemeente heeft een dik dossier over hem, omdat hij wel zeventien regels overtrad. Het is dat hij op een berg woont en de ambtenaar opziet tegen de lange weg daar naar toe. Maar er komt een moment dat Koss zich moet verantwoorden voor het ontbreken van oornummers, het invullen van formulieren, dat soort dingen. Koss heeft een geheim. Boven op de berg in een oude verlaten villa ligt een zieke, oude vrouw, Adelheid, op sterven. Ze is min of meer ontsnapt uit een ziekenhuis en wil sterven in het huis waar ze vroeger woonde. Als hij haar wil terug brengen, vraagt ze: “Gaat er wel eens een geit van je dood en hoe doet hij dat? En Koss antwoordt : “Hij gaat weg, hij kruipt in een hoekje en dan weet ik het wel”. “Juist” zegt Adelheid. In haar laatste dagen krijgt de jonge Koss wijze lessen van de oude vrouw, die hem inspireren tot een zoektocht. Het zijn de lessen van Terlouw, die hij juist in een kinderboek zo kernachtig kwijt kan. “Toch is het op de eerste plaats een spannende jeugdroman over liefde, vriendschap en belevenissen” stelt de schrijver. “Maar natuurlijk stop ik er wel mijn opvattingen over goed en kwaad in”.

 

In kader: "Het is op de eerste plaats een roman over vriendschap, liefde en belevenissen".

 
blank.jpg