Alleen op reis

De Stentor en andere Wegenerkranten 19-10-2011 

Als je alleen op reis gaat, ontdek je niet alleen een nieuwe omgeving, maar ook jezelf. Niets is meer vanzelfsprekend. Dat kan confronterend zijn maar ook weldadig.

Een paar keer per jaar, bij de wisseling van de seizoenen, stapt Ted Kahmann met hond in haar Deux Chevaux en rijdt naar een afgelegen boerderij in de Bohemen in Tsjechië.

“Ik vind het fijn om even niet te denken of anderen het wel naar hun zin hebben en mijn gedachten te ordenen. Mijn familieleden, man, volwassen zoon en kleinkind, zijn er aan gewend.

In Bohemen wandel ik met de hond, rij rond op een motor, help op de boerderij en zwem in een koel bergmeer. In het voorjaar ga ik altijd een weekje naar Portugal voor een sapvastenkuur. (www.vitaliseportugal.nl) Weliswaar ben je daar met andere mensen, maar je hebt ook de mogelijkheid om je terug te trekken. Als iemand vraagt wat ik doe, zeg ik dat ik lerares Frans ben, terwijl ik in werkelijkheid beeldend kunstenaar ben. Ik neem vier boeken mee en lees die allemaal uit. Na zo’n week voel ik me ongelofelijk energiek en vol inspiratie en dat zie je bij mij terug in emaille.” (Ted Kahmann maakt in haar atelier in Gorssel buitentafels met geëmailleerde tafelbladen). Ze ziet het alleen kunnen reizen als een verworvenheid binnen een relatie. “We drijven erop dat we elkaar die vrijheid gunnen.”

In zijn boek, Ik was nooit in Isfahaan, beschrijft Tommy Wieringa het gevoel van vrijheid, dat hij als dertigjarige ervaarde door alleen op reis te gaan. “Vlak voor ik in slaap viel, realiseerde ik me dat niemand wist waar ik was, ik kon links gaan of rechts, terug of rechtdoor, de enige beperking van mogelijkheden lag in mij zelf en niet bij iemand anders. Je bent uit beeld, de radar van het sociaal-familiale geweten is je kwijt, je leven kan opnieuw beginnen.”
Alleen reizen kan een louterende werking hebben. Het hoeft niet eens een reis van weken te zijn. Je hebt het al als je een paar uur alleen in de trein zit. Het is heerlijk om te mijmeren bij een voorbij schietend landschap en soms raak in een diepgaand gesprek met een volstrekt vreemde.
Vijf jaar geleden besloot Janke Langhout in haar eentje naar Rome te fietsen. Ze schreef er een verhaal over in het blad ‘Hoofdzaken’. ‘Ik kan als migrainepatiënt nog heel veel’, was de kop van het verhaal. Ze maakte de reis kort na haar ontslag als sociaal psychiatrisch verpleegkundige wegens te veel ziekteverzuim. Ze baalde ervan, maar besefte ook wel dat ze haar werk als verpleegkundige niet kon volhouden met haar chronische kwaal. “Mijn man ging met mijn zoon naar Ecuador en ik wilde niet mee omdat ik bang was voor hoogteziekte. Ik droomde al heel lang van een fietstocht naar Rome en besloot het die zomer erop te wagen”.
Langhout was volledig selfsupporting met een tentje van anderhalve kilo, een klein waterkokertje, droog voedsel, medicijnen en twee bidons. Ze fietste bijna 2000 kilometer in krap vier weken en genoot. “Het was vanaf dag één heel erg kicken. Ik wilde mijn eigen kracht voelen en dat viel niet tegen. Ik fietste een route van www.europafietsers.nl en hield me aan een strak ritme: om de twee uur wat eten,’s morgens de meeste kilometers maken en ’s middags op het heetst van de dag rusten in de schaduw van een boom. Als migrainepatiënt moet ik goed luisteren naar mijn lijf. Als het mis gaat probeer ik niet te balen, maar gewoon een dagje uit te zieken.”
Sinds deze succesvolle fietsreis naar Rome gaat Langhout elk jaar alleen op fietsreis door Europa. “Onderweg ontmoet je veel andere fietsers,” vertelt ze. “Je deelt je ervaringen en je fietst een dagje samen op. Nee, alleen heb ik me niet gevoeld. Natuurlijk kan het weleens tegenzitten. Hoofdpijn, slecht weer of pech met de fiets. Je moet wel kunnen afzien. En als ik weer thuis kom, ben ik altijd erg blij om mijn man weer te zien.” 

Tips voor de soloreiziger:

1)Bedenk tevoren of je geschikt bent om alleen te reizen. Ben je thuis goed in staat je alleen te vermaken? Maak je gemakkelijk contact met vreemden?
2)Eenmaal onderweg, wees nieuwsgierig, stel vragen, maak een praatje.
3)Vermijd de hotspots, de familiecampings en backpackersmekka’s. Juist daar kan je je je eenzaam voelen.
4)Blijf niet onnodig aan anderen plakken, volg je eigen koers.
5)Alleen eten? Neem een boek mee of kijk uit naar andere soloreizigers en vraag of je aan mag schuiven.
6)Groepsactiviteiten zijn ideaal als je het even niet trekt. Boek voor een dagtrip of een cursus. Overal ter wereld wordt van alles georganiseerd voor groepen.
Uit: ‘Hoe reis ik solo’ van Irene Herbers, Lannoo 14,95

blank.jpg