End of season Introdans 2013

Introdans maakt van één avond een heel festival

Feest maar ook weemoed door het afscheid van Karin Lambrechtse

Een dresscode heeft als voordeel dat het feest al thuis begint. Het kan wat stress geven, als de benodigde kleur wit niet in de kast hangt, maar het resultaat is een feestelijk witte schouwburg, die geheel in het teken van Introdans staat. Beneden in de kleine zaal staat de voorstelling FAUXdeville van Introdans Interactie,een voorstelling waarin zes Introdans-professionals mensen ontmoeten uit een andere wereld. Samen maken ze een dansvoorstelling in een choreografie van Adriaan Luteijn. Prachtig zijn de duetten van de dansers met Nicole Tromp in haar rolstoel, met Pascal van Snippenburg, (syndroom van down), Hermien Koolstra (autistische stoornis)en de sierlijke 82 jarige Frieda Veenman-Barentz. Twee Arnhemse Urban dancers completeren het heel geheel in een revue vol humor en ontroering.
Dat is nog maar het begin van de avond. In de grote zaal wacht het publiek nog even op de koninklijke gasten voor het doek opengaat. Er zijn geen premières deze keer, maar een selectie van vier succesvolle ballettenin wit. Heel verfijnd is het mathematische Squares, rond een beweeglijk vierkant op muziek van Satie. Het past bij de weemoed van een afscheid. Het is de laatste voorstelling van Karin Lambrechtse, die er zelf voor kiest op haar hoogtepunt te stoppen. Het Introdanspubliek zal deze fantastische danseres helaas moeten missen.
Het duet van Breadpeace is als tweede onderdeel van het programma goed gekozen om de tranen weg te slikken en dan is er, als laatste onderdeel voor de pauze een heerlijk explosief en levenslustig ballet voor het hele corps. Het is fijn om dit ballet van de jonge danser choreograaf Laurent Drousie voor de tweede keer te zien na de première tijdens het kerstgala van vorig jaar. Het kostte toen moeite om door de wat sleetse muziek van Rossini's La gazza ladra heen te kijken en luisteren.  Nu zie je dat de muziek veel dansenergie oproept en weer glans wint.

Dan is het pauze en tijd om elkaars witte creaties te bekijken met een glas in de hand. Het goede leven spat ervan af, maar heeft
zijn keerzijde. Dat zie je in het verhalend ballet, Bench, van Jennifer Muller dat de ecologische vernietiging van de aarde verbeeldt. Het is een volmaakte tegenstelling met het abstracte Squares van Van Manen. Veel dramatiek enveel emotie, rond een lange bank. Bench ging in februari in première en verraste toen door  de combinatie van beelden naar  het voorbeeld van Al Gores film An inconvenient truth. Nu doet het wat overdramatisch aan en mist het subtiliteit.
Als het doek is gevallen is het feest van Introdans nog lang niet ten einde. In de foyer mag er opnieuw gedanst worden bij eenfantastische Oost Duitse band Malky.Na half een is er nog een afterparty in Dudok. Is er een betere manier om eenseizoen af te sluiten en de zomer te beginnen?

End of season, Introdans, gezien in Schouwburg Arnhem op
22 juni 2013
blank.jpg